Rynek międzynarodowy
Ostatni tydzień na globalnych rynkach akcyjnych zakończył się na plusie. Indeks MSCI AC World wzrósł, ale bardzo delikatnie, bo jedynie o 0,09%. Fakt, że ten światowy wskaźnik w ogóle poszedł do góry, był jednak tylko i wyłącznie wynikiem dobrego zachowania się parkietów w gospodarkach wschodzących, które zwyżkowały o 1,53%, a ich ruch do góry był na tyle silny, że udanie zdyskontował słabą postawę giełd w gospodarkach rozwiniętych, które spadły o 0,11%. W ujęciu regionalnym obserwowane rezultaty indeksów były niejednorodne. Ceny akcji w Azji i Pacyfiku (MSCI Asia Pacific) wzrosły o 2,15%, w Europie (DJ Stoxx 600) zniżkowały o 1,83%, a w Stanach Zjednoczonych poszły w dół o 0,25%.

Niejednoznaczny finał przyniosło także minione pięć dni handlu na światowych rynkach towarowych. Mimo że indeks Reuters/Jefferies CRB poszedł w dół o 0,59% do poziomu 251,31, to nastąpiło to przy 1,23% spadku wartości sierpniowych kontraktów terminowych na lekką słodką ropę na Nymexie, ale też 2,10% zwyżce wyceny wrześniowych futuresów na miedź na Comexie.

Inwestorzy na rynkach akcji i towarowym, w przeciwieństwie do ostatniego tygodnia, nie wyprzedawali już wszystkiego „jak leci”, ale też nie wykazywali praktycznie żadnej chęci do zakupów.

Po raz kolejny w centrum uwagi wszystkich bez wyjątku uczestników rynku znajdował się stan globalnej gospodarki, a napływające z niej sprzeczne sygnały potwierdzały wcześniejsze przypuszczenia o jej stabilizacji, a nie powrocie na ścieżkę szybkiego wzrostu. Prognozy z początku tygodnia przedstawione przez Bank Światowy były fatalne, gdyż instytucja ta obniżyła swoje szacunki dla PKB na bieżący rok do minus 2,9%, z przewidywanego jeszcze w marcu minus 1,7%. Całe szczęście, że później w sukurs przyszła Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, która dla odmiany podniosła swoje prognozy tegorocznego PKB dla krajów członkowskich OECD do minus 4,1% z minus 4,3%. Co więcej, w piątek Departament Handlu podał, że w maju stopa oszczędności Amerykanów wyniosła 6,9% i była najwyższa od prawie 16 lat (dokładnie od grudnia 1993 r.), potwierdzając, że może być trudno z rozruszaniem ekonomii Stanów Zjednoczonych poprzez wydatki ich obywateli.

Na globalnym rynku walutowym miniony tydzień przyniósł spadek wartości „zielonego”. Indeks dolarowy poszedł w dół o 0,48% do 79,878, a najbardziej płynny kurs walutowy świata, czyli EUR/USD, wzrósł o 0,83% do 1,4054. Dla inwestorów zajmujących się handlem walutami bezsprzecznie najważniejsza były decyzja Fed w sprawie stóp procentowych. Bank centralny USA, zgodnie z oczekiwaniami, nie zmienił kosztu pieniądza (stopa funduszy federalnych nadal więc jest ekstremalnie niska i wynosi 0,00%-0,25% i pozostanie pewnie taka przez dłuższy czas), jednak komunikat po posiedzeniu był niejasny. Ogólnie stwierdzono w nim, że spowolnienie gospodarki USA wyhamowuje, ale zauważono też, że aktywność gospodarcza prawdopodobnie pozostanie słaba jeszcze przez jakiś czas. Inflacja ma pozostać na pewien okres opanowana. Nie bez znaczenia pozostawały też informacje płynące z Chin o coraz większym zainteresowaniu tego kraju nową światową walutą, którą (jak Państwo Środka proponuje) można byłoby utworzyć na bazie SDR-ów Międzynarodowego Funduszu Walutowego.

Na koniec nie sposób nie wspomnieć o stawce Libor. W piątek 26 czerwca 3-miesięczna stawka Libor dla amerykańskiego dolara po raz pierwszy w historii spadła poniżej bariery 0,6% - dokładnie do 0,5975%. To oczywiście wynik środowej decyzji Fed, ale też efekt pożyczki w wysokości 442 miliardów euro na 12 miesięcy udzielonej w trakcie tygodnia przez ECB instytucjom finansowym.

Komentarz sporządził:
Marek Nienałtowski – główny analityk Money Expert S.A.